Pêra-Manca

42,50

Péra-Manca kenmerkt zich door haar volle en boterachtige smaak. Doordat de druiven tijdens de vergisting constant met de fijne lie in contact blijven, geeft dit een zachte en volle smaak af aan de wijn. Samen met de rijping op eikenhouten vaten zorgt dit voor een complexe wijn met hints van gedroogde abrikoos, vanille, toast en room. De wijn is elegant, mysterieus en na elke slok ontdek je nieuwe aroma’s. Heerlijk bij vettere vissoorten, risotto en pasta’s.

Categorie:

Beschrijving

Pêra-Manca is een zeer bijzondere en unieke witte wijn. Deze heerlijke wijn wordt alleen in uitzonderlijk goede jaren gemaakt. Als de druiven totaal in balans zijn, worden zij geplukt en vervoerd naar het wijnhuis. Vervolgens worden ze zeer secuur uitgezocht en voorzichtig gekneusd. De helft van de druiven ondergaat de eerste vergisting in RVS tanks, de andere helft in Franse eikenhouten vaten. Daarna worden beide delen weer samengevoegd en blijven gedurende 12 maanden in contact met de fijne ‘lie’ in de eikenhouten vaten. Tot slot wordt de wijn gefilterd en gebotteld en vindt er een laatste rijping van 6 maanden plaats in de fles. De flessen worden genummerd op de markt gebracht.

Je ziet op het label Pedro Alvares Cabral, een Portugese ontdekkingsreiziger. Hij ontdekte in 1500 Brazilië en tijdens zijn reis had hij Pêra-Manca wijn mee op zijn schip. Die wijn werd gemaakt in een klooster in de Alentejo, vlakbij Evora. Daar waren in de omgeving veel losse granieten stenen: pêra-mancas in het Portugees. Maar in 1920 overleed de laatste erfgenaam en wijnmaker en stopte de productie van Pêra-Manca. Tot in 1990 de eigenaar van Adega Cartuxa het merk overnam en de productie opnieuw startte. Hij gebruikt alleen de allerbeste druiven voor Pêra-Manca. De wijn wordt daarom ook niet elk jaar gemaakt. Het is een topwijn en staat al jarenlang op de lijst van een van de beste wijnen ter wereld. Een wijn voor wijnliefhebbers en voor speciale gelegenheden dus.

Het wijnhuis Cartuxa, waar Pêra-Manca gemaakt wordt, was in de 16e eeuw de eetzaal van een klooster. Daar woonden de Kartuizer (Cartuxa) monniken en zij maakten op kleine schaal wijn. Deze monniken waren een zeer gelovige orde binnen de katholieke kerk. Zij streefden naar verlichting door in stilte en eenzaamheid te leven. In de 19e eeuw ging de grond en het klooster over op privé eigendom. De nieuwe eigenaar besloot de wijngaarde nieuw leven in te blazen en te vernoemen naar de oorspronkelijke bewoners, Adega Cartuxa: wijnhuis Kartuizers.